Prosječan zaposleni stanovnik Evropske unije radi 35,9 sati sedmično, ali iza tog prosjeka kriju se velike razlike među državama. Dok u pojedinim zemljama radna sedmica traje manje od 32 sata, u drugima prelazi granicu od 40 sati, pokazuju najnoviji podaci evropske statističke službe Eurostat.
Podaci obuhvataju zaposlene osobe od 20 do 64 godine starosti, uključujući radnike zaposlene na puno i nepuno radno vrijeme, a odnose se na stvarno odrađene sate na glavnom poslu.
Među članicama Evropske unije najduže rade građani Grčke, sa prosječno 39,6 sati sedmično. Na drugom kraju liste nalazi se Holandija, gdje zaposleni u prosjeku rade svega 31,9 sati sedmično.
BALKAN NA VRHU PO BROJU RADNIH SATI
Kada se u statistiku uključe zemlje kandidati za članstvo u EU i članice EFTA-e, vrh liste zauzimaju države Balkana.
Najdužu radnu sedmicu ima Turska sa prosječnih 42,4 sata rada sedmično. Slijede Bosna i Hercegovina sa 40,9 sati i Srbija sa 40,6 sati.
To su jedine evropske zemlje u kojima prosječna radna sedmica prelazi 40 sati. Iza njih slijede Grčka sa 39,6 sati, Sjeverna Makedonija sa 39,5 sati i Bugarska sa 38,7 sati.
Sa prosječnih 31,9 sati rada sedmično, Hlandija ima najkraću radnu sedmicu u Evropi. Prema podacima Eurofounda, gotovo 43 odsto zaposlenih u toj zemlji radi sa nepunim radnim vremenom, što je najveći udio u Evropskoj uniji.
Iza Nizozemske nalaze se Njemačka, Norveška i Danska sa prosječno 33,9 sati rada sedmično.
Manje od 35 sati sedmično rade i stanovnici Austrija, Belgija i Finska.
Hrvatska bilježi prosjek od 37,7 sati rada sedmično, što je iznad prosjeka Evropske unije.
NJEMAČKA RADI NAJMANJE MEĐU NAJVEĆIM EKONOMIJAMA EU
Među četiri najveće ekonomije Evropske unije najkraću radnu sedmicu ima Njemačka, sa prosječno 33,9 sati rada.
U Francuskoj zaposleni rade 35,6 sati sedmično, u Italiji 36,1 sat, dok u Španiji prosjek iznosi 36,3 sata.
Tako njemački radnici sedmično provedu na poslu više od dva sata manje od svojih kolega u južnim članicama EU.
Stručnjaci upozoravaju da dužina radne sedmice nije samo pitanje radnih navika ili nacionalne kulture, već i strukture ekonomije, produktivnosti i uređenosti tržišta rada.
Države u kojima sindikati imaju snažniji uticaj i gdje su kolektivni ugovori razvijeniji uglavnom imaju kraće radne sedmice, manje prekovremenog rada i dosljedniju primjenu radnog zakonodavstva.
POLJOPRIVREDNICI I MENADŽERI RADE NAJDUŽE
Podaci Eurostata pokazuju da najdužu radnu sedmicu u Evropskoj uniji imaju kvalifikovani radnici u poljoprivredi, šumarstvu i ribarstvu, sa prosječno 42 sata rada sedmično.
Slijede menadžeri sa 40,6 sati i pripadnici oružanih snaga sa 39,4 sata.
Na drugom kraju liste nalaze se radnici na jednostavnim poslovima, koji rade prosječno 31,8 sati sedmično.
Administrativni službenici rade oko 34 sata, dok zaposleni u uslužnim djelatnostima i trgovini u prosjeku odrade 34,5 sati sedmično.
Najnoviji podaci potvrđuju da dužina radne sedmice u Evropi nije samo pitanje radne kulture, već prije svega odraz produktivnosti, organizacije tržišta rada i snage institucija koje oblikuju odnose između poslodavaca i zaposlenih.
